Վահե Արմեն — «ՄԻ ԱՐԹՆԱՑՐՈՒ ԱՅՍ ԱՆՔՆՈՒԹՅՈՒՆԻՑ» շարքից

    ՆԱԽԱՍԿԻԶԲ   Եվ ի վերջո Ինչպես նորաքայլ մանուկ Կանգնեց մոռացված ոտքերի վրա Պատռեց սև թիկնոցը Կրակի ճարակ դարձրեց սավանները ճերմակ Եվ անցավ տաճարների ու պոռնկատների միջով Վանականների ու պոռնիկների կողքով Որոնք մի պատի…

Հրաչ Մելիք-Սարգսյան — ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՎԱԾ ԽՈՍՏՈՎԱՆՈւԹՅՈւՆ (Պոեմ)

(շունչ – I)   Էակը ինչքան ավելի է կատարյալ, այնքան ավելի զգայուն է դեպի տանջանքն ու վայելքը: (ԱՐԻՍՏՈՏԵԼ)   Ա Զղջում եմ, Տե՜ր, ես չեմ պահպանել աստվածաշնչյան բոլոր պատվիրանները, մի՞թե հավատս է թույլ եղել. վճռական…

Մանվել Միկոյան — «ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՓԱԹԻԼՆԵՐ» շարքից

***   Ցնցոտիների միջից ժպտացող հեռավոր մի լույս անթիվ վերքերին սպեղանի է մուրում երկնքից, մերկ ճշմարտության խուզած թևերից փետուր կա հոգուս, նաև Բարձրյալի պաղ դեմքից պոկված մի ծանր թախիծ։   Օսլայած բառեր, սափրված մտքեր վխտում…

ՌԱԶՄԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ — ԸՆԿԵՐՈՋՍ՝ ՈՎ ԴԵՌ ՍՊԱՍՈՒՄ  է

***   Բացում եմ ծեր պահարանի դուռը, հորս կարոտն առնելու համար հագնում նրա զինվորական հագուստը… Վաղուց տատս գուլպաներ չի գործում տղերքի համար, կյանքը դուրս է եկել գետնափոր տնակներից… Բեկորների հետքեր կան հագուստի վրա, վառոդի հոտ,…

Շանթ Մկրտչյան — «ԱՆՀՈՒՆ ԲՈՑ» շարքից

ՕՐՐԱՆՍ ԵԹԵՐԻՑ Լեռնապարե՜ր – հայերգության կոփած տողեր – Գետ ու գետակ՝ ստորակետ, Բա՜ց-կանչական նշանի կեռ – Կատարների ծո՜ւխը վետ-վետ: Եվ լճակները ցուրտ լերանց – Խոհը բեկող բազմակետեր, Շանթերի շող գագաթներին անձրþազարկ – Խրոխտ շեշտե՛ր-շեշտե՛ր-շեշտե՛ր: Բառամեջերն…