ՍԵՅՐԱՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ — ԵՂԻ­ՇԵ ՉԱ­ՐԵՆՑ ԵՎ ՊԱ­ՐՈ­ԻՅՐ ՍԵ­ՎԱԿ

Հա­յոց լեզ­վում կա մի բառ, որի դի­մաց բա­ցատ­րա­կան բա­ռա­րան­նե­րում առ­կա է “հազ­վա­դեպ” նշու­մը։ Դա “դառ­նա­պա­տիր” բառն է, որ նշա­նա­կում է դառ­նո­րեն խա­բող։ Գրե­թե ան­գոր­ծա­ծա­կան, ան­գամ հայ­կազ­յան բառգր­քում չընդգրկ­ված այդ բա­ռը, սա­կայն, “Գիրք ճա­նա­պար­հի” հա­տո­րի “Տա­ղեր…

Էդվարդ Միլիտոնյան — ՀԵՔԻԱԹՆԵՐ

ՉԻ ԼԻ­ՆՈՒՄ   Աշ­խար­հում կա մի հե­քի­ա­թա­սաց տղա, անու­նը` Էդու­արդ, Էդու­լիկ, Էդուկ, Էդ­դի, Էդիկ, որը ոչ մի հե­քի­աթ չի կար­դա­ցել, բայց լսել է տար­բեր հրաշ­ա­պա­տում հե­քի­աթ­ներ ու ինքն էլ է փոր­ձում հո­րի­նել, բայց նա հե­քի­ա­թը…

Հրաչ Մելիք-Սարգսյան — ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՎԱԾ ԽՈՍՏՈՎԱՆՈւԹՅՈւՆ (Պոեմ)

(շունչ – I)   Էակը ինչքան ավելի է կատարյալ, այնքան ավելի զգայուն է դեպի տանջանքն ու վայելքը: (ԱՐԻՍՏՈՏԵԼ)   Ա Զղջում եմ, Տե՜ր, ես չեմ պահպանել աստվածաշնչյան բոլոր պատվիրանները, մի՞թե հավատս է թույլ եղել. վճռական…

Մանվել Միկոյան — «ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՓԱԹԻԼՆԵՐ» շարքից

***   Ցնցոտիների միջից ժպտացող հեռավոր մի լույս անթիվ վերքերին սպեղանի է մուրում երկնքից, մերկ ճշմարտության խուզած թևերից փետուր կա հոգուս, նաև Բարձրյալի պաղ դեմքից պոկված մի ծանր թախիծ։   Օսլայած բառեր, սափրված մտքեր վխտում…

ՌԱԶՄԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ — ԸՆԿԵՐՈՋՍ՝ ՈՎ ԴԵՌ ՍՊԱՍՈՒՄ  է

***   Բացում եմ ծեր պահարանի դուռը, հորս կարոտն առնելու համար հագնում նրա զինվորական հագուստը… Վաղուց տատս գուլպաներ չի գործում տղերքի համար, կյանքը դուրս է եկել գետնափոր տնակներից… Բեկորների հետքեր կան հագուստի վրա, վառոդի հոտ,…

Շանթ Մկրտչյան — «ԱՆՀՈՒՆ ԲՈՑ» շարքից

ՕՐՐԱՆՍ ԵԹԵՐԻՑ Լեռնապարե՜ր – հայերգության կոփած տողեր – Գետ ու գետակ՝ ստորակետ, Բա՜ց-կանչական նշանի կեռ – Կատարների ծո՜ւխը վետ-վետ: Եվ լճակները ցուրտ լերանց – Խոհը բեկող բազմակետեր, Շանթերի շող գագաթներին անձրþազարկ – Խրոխտ շեշտե՛ր-շեշտե՛ր-շեշտե՛ր: Բառամեջերն…

Maecenas tincidunt posuere quam, eu atimu

Semper leo. Fusce lectus justo, porta quis felis at, imperdiet elementum libero. Duis nec dignissim lectus.Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Suspendisse scelerisque venenatis purus eget maximus. Fusce dapibus leo sed sem fringilla,…